Chronologia życia św. Bernarda

1090Bernard urodził się jako syn Tecelina z Fontaines- les- Dijon i jego małżonki bł. Alety z Montbard
10971098Bernard przybywa do szkoły Kanoników z Saint- Vorles w Chatillon- sur- Seine
110731 sierpnia umiera bł. Aleta
1111Na drodze do Crancey- Chateau, gdzie jego bracia uczestniczyli w oblężeniu miasta, Bernard podjął decyzję zostania mnichem. Skłonił on także licznych krewnych, aby się do niego przyłączyli i w Chatillon przygotowywali się do wstąpienia do klasztoru
1113Bernard i jego krewni rozpoczynają nowicjat w Citeaux
1114Kwiecień: staje się profesem zakonnym przed św. Stefanem Hardingiem, opatem Citeaux
111525 czerwca następuje założenie Clairvaux z Bernardem jako opatem. Benedykcji opackiej (i prawdopodobnie w tym samym czasie święceń kapłańskich) dokonał Wilhelm z Champeaux, biskup z Chalons- sur- Marne
11161117Z tych lat pochodzi pierwszy zachowany list: Ep 441
11171119Robert z Chatillon, kuzyn Bernarda, zamienił Clairvaux na Cluny; początek sporów pomiędzy cystersami a mnichami kluniackimi
1118Ciężka choroba żołądka Bernarda zmusza Wilhelma z Champeaux do zabronienia jemu wszelkiego wysiłku i przede wszystkim umartwień
1120Początek przyjaźni ze św. Norbertem z Xanten. Umiera Tecelin, ojciec Bernarda
11241125Podczas nieobecności opata Citeaux zatrzymują Bernarda obowiązki klasztoru Morimondzkiego. Od tego momentu zaczyna się jego zewnętrzna aktywność wobec Clairvaux;De gradibus humilitatis et superbiae. Apologia ad Guillelmum abbatem. Epistola de charitate (Ep 11; możliwe że powstał już w latach 1116/17)
1127Bezowocna próba pogodzenia króla Ludwika VI z arcybiskupem Stefanem z Paryża
11271128De moribus et officio episcoporum (Ep 42), De baptismo (Ep 77)
1128Bernard zostaje sekretarzem na synodzie w Troyes, gdzie pomaga całkowitemu uznaniu Templariuszy i współuczestniczy w utworzeniu ich regułyDe gratia et libero arbitro. Ad milites Templi de laudibus novae militiae
1129Bernard uczestniczy w synodzie w Chalons-sur-Marne.
1130Po podwójnym wyborze na papieża Innocentego II i Anakleta II, Bernard opowiada się za tym pierwszym i wpływa na Ludwika VI na synodzie w Etampes; Listopad: Bernard uczestniczy w synodzie w Clermont, gdzie papież Innocenty II ekskomunikuje antypapieża.
11301141 De diligendo Deo.
1131Bernard zwraca się przeciw królowi Lotharowi III, który chciałby wprowadzić ponownie biskupią inwestyturę.Pierwsze teologiczne kontrowersje z Piotrem Abelardem. Maj:Innocenty II odwiedza Clairvaux. Bernard na synodzie w Reims.
1132Bezskureczna próba Bernarda odciągnięcia księcia Akwitanii Wilhelma X w Poitiers od schizmy antypapieża;Bernard udaje się do Pizy,do Innocentego II.
1133Bernard pośredniczy pomiędzy papieżami i doprowadza do zawiązania pokoju między Pizą a Genuą. Po kazaniach w Genui udaje się z orszakiem papieskim do Rzymu. Na początku lata udaje się do Blois, aby z pełnomocnictwem papieskim dokonać wyboru nowego biskupa w Tours. Biskup Stefan de Senlis zbiegł do Bernarda do Clairvaux, gdy w jego otoczeniu dokonano morderstwa.
1134Bernard zakończył akwitańską schizmę poprzez spotkanie z księciem Wilhelmem w Parthenay.
1135Na początku roku: Bernard pogodził się w Bambergu z cesarzem Lotharem. W dniach od 28 maja do 6 czerwca uczestniczy w synodzie w Pizie i ingeruje w sprzeczny wybór biskupa w Mailand. Bernard został tam triumfalnie przyjęty, lecz odmówiono jemu ponownego wybrania proponowanego biskupa. Listopad: powrót do Clairvaux. Adwent: zaczyna pisanie "Sermones super Canticum canticorum".
1137Bernard podróżuje do Lucca, które ocala przed zniszczeniem przez wojska cesarskie. Na życzenie papieża i cesarza udaje się do Apulii, lecz nie może powstrzymać militarnej interwencji króla Rogera II Sycylijskiego. Zima: otwarta dyskusja pomiędzy zwolennikami Innocentego i Anakleta w Salerno; Bernard nie jest tam obecny, natomiast Roger skłania się ku uznaniu jako papieża Innocentego.
113829 marca: nowy antypapież Wiktor IV ulega w Rzymie Innocentemu po rozmowie z Bernardem. Bernard powraca do Francji i odrzuca zaofiarowane mu biskupstwo w Langres na rzecz swojego przeora Gotfryda.
11391140Ad clericos de conversione
1139Kwiecień:Bernard uczestniczy w II Laterańskim Soborze.Odrzuca ofiarowne mu biskupstwo w Reims,lecz nie może usunąć powstających tam różnic pomiedzy miastem a Kościołem.Wilhelm od św.Teodoryka informuje Bernarda o błędnych naukach Abelarda.Bernard odpowiada na nie w "Tractatus contra capitula errorum Petri Abaelardi" (Ep 190).
1140Czerwiec: za sprawą Bernarda zostaje zwołany synod w Sens potępiający naukę Abelarda.De praecepto et dispensatione
11421143Bezowocne próby pogodzenia króla Ludwika VII z księciem Theobaldem z Szampanii. Bernard potępia naukę Arnolda z Brescii.
1145Lato: Bernard głosi kazania w południowej Francji przeciwko heretykowi Henrykowi.
1146Na rozkaz papieża Eugeniusza III Bernard z wielkim powodzeniem głosi wyprawę krzyżową we Francji, Flandrii i Niemczech, lecz odmawia przewodzenia jej. Dnia 27 grudnia przekonał do uczestnictwa w niej długo opierającego się cesarza Konrada III.
1147W dniach od 16 do 22 lutego uczestniczy w przygotowaniach do krucjaty w Etampes; 13 marca jest uczestnikiem obrad parlamentu Rzeszy we Frankfurcie; 6 kwietnia spotyka się z Eugeniuszem III w Clairvaux. Na przełomie kwietnia i czerwca bierze udział w synodzie w Paryżu; dzięki jego zabiegom nastąpiło złożenie z urzędu arcybiskupa Yorku Williama Fitzherberta i obsadzenie tego stanowiska cystersem Henrykiem Murdachem.
1148W dniach od 7 do 9 kwietnia Bernard uzyskuje potępienie nauki o Trójcy biskupa Gilberta z Poitiers. W czasie od 24 do 26 kwietnia przebywa w Clairvaux Eugeniusz III. Dnia 2 listopada biskup Malachiasz z Armagh (Irlandia) umiera w Clairvaux.
11481153De consideratione ad Eugenium papam.
11481150Vita Sancti Malachiae.
1150Dnia 7 maja na synodzie w Chartres Bernard staje jako przewodnik dla nowej krucjaty. Podróżuje do Bretanii i Normandii.
1151Pogodzenie króla Ludwika VII z biskupem Henrykiem z Beauvais i księciem Gotfrydem z Anjou.
1153Początek roku: chociaż poważnie chory, udaje się do Lotaryngii i wprowadza pokój pomiędzy biskupem Metzu a feudałami. Dnia 20 sierpnia umiera w Clairvaux.

Tablicę chronologiczną opracowano na podstawie wydania Gastaldellis dzieł Bernarda, ed. Bouton 567- 619 oraz L. Dal Pra, Chronologia della vita di San Bernardo di Clairvaux: Rivista Cisterciense 1 (1984) 275- 328.

Pliki cookies i polityka prywatności